En wat nu…?

September is aangebroken. Traditiegetrouw de maand waarin volgens bijvoorbeeld de School voor Mediation de meeste scheidingen aangevraagd worden, want net na de zomervakantie. Een periode waarin stellen en gezinnen doorgaans veel tijd samen doorbrengen. Een moment ook dat al langer en subtieler sudderende problematiek als een gebrek aan emotionele verbinding pijnlijk duidelijk en plompverloren naar voren kan komen.

Het stemt ons treurig. En zette ons aan het denken. Februari ’24 was het moment dat Margo en ik ons Atelier voor Liefde geboren lieten worden. Een werkplaats voor stellen om te werken aan hun liefde. In de drukte die het leven kan zijn, is het maar al te makkelijk elkaar uit het oog te verliezen. Werk, kinderen (of (ongewild) niet), mantelzorg, een eigen leven. En de veelal onuitgesproken verwachting dat onze partner ons alles dient te geven, waar we daar vroeger een heel dorp voor nodig hadden. Vandaag de dag moet onze partner onze beste vriend, die betrouwbare ouder, onze romantische geliefde tevens tijger in bed, intellectuele gelijke en emotionele steunpilaar zijn.

Onze eigen liefde en relatie ging in de periode daaropvolgend door wat stormen heen, de één meer verwoesting achter zich latend dan de ander. Redenen te over om relatiecoaching in te schakelen. Want hé, bij de loodgieter lekt de kraan. En die kraan druppelt nog steeds zo nu en dan. Work in progress zullen we maar zeggen. En dat zonder einddatum.

Dat was en is ons proces. En we zien het ook om ons heen. In onze (gedeelde) praktijk(en), in ons persoonlijk leven. We merken dat partners de neiging hebben pas hulp in te roepen als het (bijna) te laat is. Relatiecoaching kan juist helpen om eerder aandacht te geven aan wat er tussen jullie leeft. Dat wat je water geeft groeit. Het zou jullie zo kunnen dienen dat tijdiger te doen. Zo is onze ervaring.

We werken met dat wat er is, je komt zoals je bent, jullie komen zoals jullie zijn. Er is aandacht voor jou, en voor jullie samen. Eén-op-één en twee-op-twee. We bundelen onze krachten. Margo als lichaamsgericht (adem)therapeute meer vanuit de fysieke en de spirituele dimensie, ik als psycholoog (van oorsprong) meer vanuit de mentale en de emotionele dimensie.

Voor nu is het belangrijkste dat jullie welkom zijn met alles wat er is. Maar dan moeten jullie wel komen…